Największy kościół na świecie i najwyższa świątynia w Afryce. Projekt tej budowli był wzorowany na Bazylice św. Piotra w Watykanie. Od 1991 roku bazyliką opiekują się polscy pallotyni.
Bazylika nie jest jednak kościołem katedralnym. Rolę tę spełnia pobliska katedra św. Augustyna, która jest główną świątynią i siedzibą biskupa diecezji Jamusukro
Bazyliki Matki Boskiej Królowej Pokoju w Jamusukro została zbudowana dzięki decyzji jednego człowieka – Prezydenta Houphouët – Boigny, który chciał wyrazić w ten sposób swoją wiarę w Boga i podziękowanie dla Wybrzeża Kości Słoniowej jako swego schronienia. Kiedy wybrano miasto Jamasukro na stolicę Wybrzeża Kości Słoniowej, zdecydowano, że powstanie tam bazylika. Decyzja ta nie spotkała się jednak z ciepłym przyjęciem. Kwestionowano jej budowę twierdząc, iż to bardzo kosztowne przedsięwzięcie (koszty szacowane są na 300 mln USD), zwłaszcza w kraju, w którym katolicy stanowią niewielki odsetek ludności. Na dodatek zadłużenie zagraniczne kraju szybko rośnie, a poziom życia wielu jego mieszkańców jest bardzo niski. Mimo tych zastrzeżeń bazylika jednak powstała.
Plany budowy bazyliki powstały we wczesnych latach 80-tych. Stworzenie ich grupie architektów, którą zarządzał Pierre Fakhoury. W sierpniu 1985, podczas drugiej pielgrzymki na Wybrzeżu Kości Słoniowej Jan Paweł II poświęcił kamień węgielny, który wmurowano w mury bazyliki 2 lutego 1986 roku. Prace budowlane rozpoczęto w lipcu 1986 roku, a zakończono we wrześniu 1989 roku – trwały tylko 3 lata, co jest rekordowym czasem na budowę tak monumentalnej świątyni (może pomieścić 18 tys. osób). Rok później, we wrześniu 1990 roku Jan Paweł II poświęcił gotową do użytkowania świątynię, ale oficjalne otwarcie bazyliki miało miejsce dopiero 1 stycznia 1991 roku.
Bazylika została zbudowana z marmuru, a jej okna zdobią wspaniałe witraże.
Ściany bazyliki to 24 okna, które stanowią największy powierzchniowo witraż na świecie, o powierzchni około siedmiu tysięcy czterystu metrów kwadratowych. Witraże opowiadają historię miłości Boga do ludzkości, przypieczętowanej przymierzem z Mojżeszem i odnowionej przez przyjście Jezusa, który oddał swoje życie dla zbawienia braci.
