Najważniejszym miejscem kultu w Nazarecie była zawsze Grota Zwiastowania, stanowiąca część domu Maryi, wykorzystującego, podobnie jak to było w innych domach mieszkalnych, groty jako fragmenty przestrzeni budowlanej, uzupełnianej w miarę potrzeby pomieszczeniami dobudowywanymi do utworów skalnych. W Grocie Zwiastowania dokonywano różnych przeróbek, aby ją dostosować do wymagań liturgii i pobożności, ale mimo tych zmian zachowała ona pierwotny wygląd. Ta Grota jako najważniejszy element kompleksu sakralnego w ciągu wieków otaczana była różnymi świątyniami, które budowano i które ulegały rozpadowi, ale pozostawało najważniejsze miejsce kultu. Część jego obudowy została przez krzyżowców zabrana i stała się zalążkiem budowy domu Maryi, który obecnie znajduje się w Loreto na ziemi włoskiej.

Pierwszymi czcicielami tego miejsca byli judeochrześcijanie, których ślady zostały odkryte w czasie badań archeologicznych. W Grocie Zwiastowania istniała wówczas synagoga chrześcijańska.

Bizantyjska bazylika Zwiastowania powstała w V wieku. Nazaret był wówczas miastem biskupim, które uległo splądrowaniu w 614 roku. W roku 630 cesarz Herakliusz I zwyciężył Persów, wtedy odbudowano dwa kościoły (na miejscu Zwiastowania i miejscu, gdzie Jezus był wychowywany). Taki stan istniał na początku panowania arabskiego, ale krzyżowcy odnaleźli już jedynie ruiny bazyliki bizantyjskiej i zbudowali na ich miejscu nowy kościół.

W dniu klęski krzyżowców pod Hattin Nazaret również został zdobyty. Mimo tego dzięki różnym traktatom pielgrzymi mogli nawiedzać bazylikę i Grotę Zwiastowania, choć łączyło się to z wieloma niebezpieczeństwami, nawet utraty życia. W roku 1263 na rozkaz sułtana Bajbarsa Bazylika została zniszczona.

W 1620 roku franciszkanie odkupili ruiny kościoła Zwiastowania, był to początek powrotu chrześcijan do miasta, który nie był zakończeniem licznych szykan, jakim nadal podlegali. W 1730 roku zakonnicy wybudowali nad grotą nowy kościół, który dotrwał do 1955 roku. Wtedy kościół rozebrano i przystąpiono do budowy wspaniałej bazyliki, która jest najpiękniejszą świątynią katolicką Bliskiego Wschodu. Powstała według projektu mediolańskiego architekta G. Muzio. Została konsekrowana 25 marca 1969 roku przez kard. Gabriela Garonne.

Bazylikę stanowią dwa kościoły: dolny z Grotą Zwiastowania oraz górny, dedykowany Maryi – Matce Słowa – które stało się Ciałem. Kościół dolny jest hołdem pokory, cichości i posłuszeństwa Maryi, wyraża Jej zjednoczenie się z Bogiem i służy kontemplacji tajemnicy Wcielenia. Kościół górny jest hymnem wywyższenia i godności Bożej Rodzicielki. Kopuła w kształcie wywróconego kielicha lilii ma 40 m wysokości, a jej średnica wynosi 18 m. Główne wejście do Bazyliki usytuowane jest od strony zachodniej, stanowi je wspaniała fasada, u góry której znajduje się posąg Chrystusa – Zbawiciela, a poniżej kamienne płaskorzeźby przedstawiają scenę Zwiastowania. Jeszcze niżej umieszczone są płaskorzeźby Czterech Ewangelistów. Trzy brązowe drzwi ozdobione są scenami z historii zbawienia. Od strony południowej znajduje się figura Maryi, a na ścianie wypisana jest po łacinie modlitwa „Witaj Królowo”.

Od strony zachodniej i południowej plac przykościelny otoczony jest krużgankami, na ścianach których znajdują się wizerunki Maryi. Wśród nich jest także polska tablica, ufundowana przez Polaków, którzy w Nazarecie przebywali po wyjściu z sowieckiego piekła wraz z armią Andersa. Tu działały wówczas polskie szkoły. Tablica przedstawia Maryję z Dzieciątkiem, wokół postaci umieszczone są polskie herby, koło Maryi znajdują się postacie harcerzy. Daty oznaczają czas pobytu Polaków w Nazarecie: 1943-1947, a pod nimi umieszczono modlitwę: „Powróć nas na Ojczyzny łono”.

W dolnym kościele warto zwrócić uwagę na stare mozaiki podłogowe oraz zarysy ścian, pochodzące z poprzednich sanktuariów, będących na tym miejscu. Bardzo bogaty jest wystrój górnego kościoła. Za ołtarzem znajduje się olbrzymia mozaika przedstawiająca Kościół Chrystusa. Charakterystyczne są dwie postacie: Chrystusa i Piotra, stojące obok siebie i jednakowej wielkości. Oprócz tego przedstawione są różne stany w Kościele, a nad wizerunkiem umieszczono po łacinie słowa: „Wierzę w jeden, święty, katolicki i apostolski Kościół”. Na ścianach kościoła znajdują się wizerunki Matki Bożej, czczonej w różnych częściach świata. Jest tu także wizerunek polski, na którym postać Madonny łączy w sobie cechy obrazu jasnogórskiego z cechami przedstawienia z Ostrej Bramy. Poniżej postaci Maryi umieszczono wyobrażenie Mieszka I i Dąbrówki, biskupa Jordana i rycerzy z różnych epok. Na tylnej ścianie kościoła znajdują się konfesjonały, a nad nimi płaskorzeźby nawiązujące do tematu pokuty i miłosierdzia.

Bazylika Zwiastowania znajduje się na terenie należącym do franciszkanów. Ten obszerny teren obejmuje klasztor wraz ze szkołą, kościół św. Józefa, ogród i obszerne place pomiędzy obu sanktuariami, na których znajdują się liczne pozostałości archeologiczne z poprzednich epok

źródło: „W Ojczyźnie Chrystusa”

Media

Adres

Nasz Adres:

P72W+VX Nazaret, Izrael