Arabska nazwa miejscowości at-Tab-gha” jest zniekształconą nazwą grecką, Heptapegon, co oznacza siedem źródeł. Grecka nazwa nawiązuje do źródeł, które się tu znajdują. Wśród nich jest także źródło z ciepłą wodą, bogatą w minerały. Najważniejsze źródło nazywa się Ein Nur, jest zamknięte w ośmiokątnym zbiorniku. Źródła w Tabgha są bardzo ważne ze względów ekonomicznych. W zimie bowiem ciepła woda przyciąga ławice musztów, które są rybami tropikalnymi i lubią ciepło. Stąd okolice Tabghi obfitowały w ryby i były łowiskiem dla rybaków z Kafarnaum. Kiedy Jezus zaczynał swoją posługę, opuścił Nazaret i zamieszkał w Kafarnaum z rodziną Piotra, była zima i rodzina rybacka pracowała w Tabghdze. Tu nad brzegiem jeziora Jezus rozpoczął swoje nauczanie i spośród rybaków wybrał swoich uczniów. Większość opisów ewangelicznych, związanych z połowem, dotyczy Tabghi.

O źródłach w pobliżu Kafarnaum wspomina Józef Flawiusz w „Wojnie żydowskiej” (3,10,8). W II i III wieku teren Tabghi był wykorzystywany do wydobywania kamienia wapiennego. W IV wieku wzniesiono tu trzy sanktuaria w miejscach podanych przez tradycję o błogosławieństwach, o rozmnożeniu chleba i o ukazaniu się Zmartwychwstałego Jezusa Apostołom.

Egeria tak opisała to miejsce: „Niedaleko (od Kafarnaum) widoczne są kamienne schody, po których Pan stąpał. Tu także znajduje się łąka, pokryta obficie trawą, na której rosną liczne palmy. Obok jest siedem źródeł, z których każde tryska obficie wodą. To na tej łące Pan nasycił lud pięcioma chlebami i dwiema rybami. W samej rzeczy głaz, na którym Pan położył chleb, został przekształcony w ołtarz. Z głazu tego pielgrzymi biorą kawałki, których używają potem z dobrym skutkiem we wszystkich potrzebach. Koło murów tego kościoła przechodzi droga, na której Mateusz siedział przy cle. Potem na pobliskiej górze znajduje się grota, ponad którą Pan wygłosił błogosławieństwa”.

Tabgha jest miejscem upamiętniającym rozmnożenie chleba. Czytamy o nim w Ewangelii św. Marka (Mk 6,30-44). Pierwsze sanktuarium na tym miejscu pustynnym i będącym w pobliżu osad, do których według uczniów powinni udać się słuchacze Jezusa, aby znaleźć pożywienie (Tabgha znajduje się 3 km od Kafarnaum) zbudowano w IV wieku. W tym kościele ołtarzem była skała, na której Jezus miał położyć rozmnażane chleby i o której wspomina Egeria. W połowie V wieku przebudowano kościół i powstała trzynawowa bazylika o długości 51 m. Odkryto wspaniale mozaiki z tego sanktuarium przedstawiające ptaki i rośliny oraz motywy geometryczne.

W roku 614 Persowie zburzyli bazylikę. Tak że biskup Arkulf w roku 670 widział tu jedynie kolumny w pobliżu źródeł. Ruiny bazyliki odnaleziono w czasie badań archeologicznych w 1932 roku. Początkowo mozaiki w ruinach miał bronić prowizoryczny kościół w formie baraku. W roku 1982 na bizantyjskich fundamentach zbudowano nowy trzynawowy kościół, przy którym znajduje się klasztor benedyktyński.

Z licznych mozaik tego kościoła najbardziej znaną jest mozaika przedstawiająca kosz z czterema chlebami i dwie ryby leżące równolegle do wysokości kosza. Sylwetki ryb przedstawiają osobniki gatunku występującego w Jeziorze Genezaret, zwanego rybą św. Piotra, a w zdrobnieniu „piotrusiem”. Przed kościołem znajduje się urocze atrium z fontanną, otoczone krużgankami.

źródło: „W Ojczyźnie Chrystusa”

Adres

Nasz Adres:

VGFX+CM Tabga, Izrael

Strona WWW: